[Thai MV] LOMOSONIC - ขอ (WARM EYES)

posted on 11 Feb 2014 11:07 by plutimus in Thai directory Fiction, Entertainment, Diary
"ดีแล้ว เป็นผู้ชายอย่าขี้เสือก :p"
 
ทุกทีข้าเจ้าจะเล่าหนัง วันนี้มาแปลกขอเล่า MV 555 เรื่องมีอยู่ว่าเมื่อคืนในขณะที่ข้าเจ้ากำลังนั่งเล่นทวิตเตอร์เพลินๆ ก็มีคนแชร์ MV เพลงๆ หนึ่งไว้ พร้อมกับคำพูดที่แสนจะน่าฉงนว่า "ใครดู MV นี้แล้วไม่ร้องไห้บ้าง" ทำไมต้องร้องไห้ มันมีอะไรกระแทกใจหรือเปล่า ด้วยความสงสัย ข้าเจ้าไม่รอช้ารีบกดเข้าไปดูทันที เลยได้ทราบชื่อเพลงว่าเพลงนี้ "ขอ" มีชื่อเพลงภาษาอังกฤษว่า "Warm Eyes" ร้องโดยศิลปินชื่อ LOMOSONIC (ข้าเจ้ายอมรับว่าไม่เคยรู้จักเลยจริงๆ)
 
 
เข้าไปชม MV ได้ที่นี่ http://www.youtube.com/watch?v=tUuqWFExZgY
 
 
เรื่องราวของชายหญิงสองคนที่เลิกรากันไปนานแล้ว ไม่ว่าจะเลิกรากันไปด้วยดีหรือไม่ แต่ทั้งคู่ก็กลับมาทักทายคุยกันอีกครั้งในเฟซบุ๊ค ไต่ถามสารทุกข์สุขดิบกันและกัน ได้ทราบว่าบางคนก็เปลี่ยนไปบ้าง บางคนก็ยังเหมือนเดิม ทำให้เรื่องราวต่างๆ ในอดีตเริ่มกลับเข้ามาในความทรงจำ ย้อนไปถึงตั้งแต่สมัยที่ทั้งคู่ยังคงมีความสุขด้วยกัน ทุกอย่างเป็นไปตามกาลเวลาที่เคลื่อนผ่าน ไม่ไหลย้อนกลับ รวมถึงความสัมพันธ์ของทั้งคู่
 
วันหนึ่งทั้งคู่ได้มาเจอกันโดยบังเอิญ ได้มีการทักทายกันเล็กน้อย ฝ่ายชายพบว่าฝ่ายผู้หญิงมีแฟนใหม่ไปแล้วและกำลังมีปัญหา การได้มาปรับทุกข์ของเธอน่าจะช่วยให้เธอรู้สึกสบายขึ้น แต่สำหรับฝ่ายชายที่ยังไม่มีใคร และยังคงลืมความทรงจำของเธอไม่ได้ มันก็เหมือนเป็นมีดที่คอยกรีดแทงจิตใจของเขาให้ย่อยยับดับไป
 
ดั่งเช่นเนื้อเพลงที่ได้ว่าไว้ คงไม่มีทางที่ความสัมพันธ์จะกลับมาเป็นเหมือนเดิมอีกแล้ว คนที่ผ่านมันจะไปได้จะได้เรียนรู้ถึงชีวิตของคนที่ไม่มีอะไรแน่นอน ข้าเจ้าเชื่อว่ามีไม่กี่คนหรอกที่จะลืมความรักครั้งเก่าได้ ความผูกพันต่างๆ มันเคยหล่อเลี้ยงชีวิตให้มีความสุข และเมื่อถึงวันที่ทุกอย่างจบลง ความสุขเหลือแค่เพียงความทรงจำ ความทรงจำที่ลืมไม่ลง
 
จริงๆ เราไม่จำเป็นต้องลืมหรอก ขอแค่เราก้าวผ่านความเสียใจ และใช้ความสุขนั้นเป็นบันไดให้เราก้าวเดินต่อไป เราอาจจะไม่ได้กลับไปดูแลกันเหมือนเดิม แต่เราก็ยังเป็นห่วงอยู่ห่างๆ ก็ได้ อย่างน้อยมันก็เป็นไม่กี่สิ่งที่คนๆ นึงจะพอทำให้คนอีกคนนึงได้
 
 
ทั้งๆ ที่ MV ยาวแค่ 6 นาทีครึ่ง แต่มีความรู้สึกว่ามันยาวนาน เหมือนเป็นหนังสั้นเรื่องนึง เป็น MV ที่เด่นเรื่องการใช้ภาพเล่าเรื่อง เพราะทั้ง MV ไม่มีเสียงคนพูดเลย เป็นเพลงล้วน ไม่มีเบรคอารมณ์ ถึงว่าเป็นงานที่ยากพอสมควร เพราะต้องสามารถสื่อสารกับคนดูโดยไม่ต้องมีบทพูด
 
ข้าเจ้าก็เคยทำ MV เพลงที่มีเรื่องราว แต่ไม่มีบทพูดออกมา ต้องบอกว่าคิดบทยากจริงๆ ถือว่าทีมงานเขียนบทได้ดี ขอชื่นชม งานภาพอีกอย่างที่เด่นก็คือการลำดับภาพที่ตัดสลับกันไปมาระหว่างอดีต-ปัจจุบัน ทำให้การเล่าเรื่องดูมีพลังและทำลายจิตใจของผู้ชมได้อย่างดีสนิทเลย
 
และต้องขอสารภาพว่าครั้งแรกนั้นฟังเพลงไม่เข้าหูจริงๆ เพราะมัวแต่สตั้นกับเรื่องราวและภาพต่างๆ แต่พอได้กลับมาฟัง(เฉพาะ)เพลงอีกครั้งก็ได้เห็นว่าเพลงมันหนักมาก คนฟังที่มีอารมณ์สีเทาแบบนี้ มาฟังเพลงสีเทาๆ แบบนี้ ไม่อยากคิดเลยว่าเราจะต้องเจอสึนามิน้ำตาที่มีคลื่นสูงสักเท่าไหร่กันเชียว
 
ส่วนนักแสดงเล่นได้ดีนะ ทำให้เชื่อได้เลยว่าเคยเป็นแฟนกันมาก่อนและยังต้องทำใจจริงๆ นางเอกน่ารักมาก (แต่ข้าเจ้าเฉยๆ เพราะข้าเจ้าชอบพระเอกมากกว่า :p) พระเอกหล่อดี มีเคราด้วย แอร่ะ หล่อจนอยากเข้าไปแทนที่ เข้าไปช่วยดูแลหัวใจแทนผู้หยิงคนนั้นจัง แอร่ะ มโนเหลือเกิน
 
 
กะโหลก (เอ๊ะ ต้องมีด้วยหรอ 555)
 
ภาพและเทคนิคพิเศษ 16/20
เสียงและดนตรีประกอบ 6/10
นักแสดงและตัวละคร 12/15
บท แง่คิด และเนื้อเรื่อง 29/30
ความสนุกและพึงพอใจ 23/25
กะโหลกรวม  76/100
 
หนึ่งประโยค : อยากไปเที่ยวด้วยกัน อีกหลายๆ ที่เนอะ :)
 
อาทิตย์ที่แล้วข้าเจ้าไปดู Her ยังจุกไม่หายเลย พอมาดู MV นี้จบก็ยิ่งจุกกว่าเดิมอีก และหลายคนที่บอกว่าอินเพราะว่าเขาเคยมีอดีตกับความสัมพันธ์ไง ประโยคต่างๆ มันเรียลมากจนจับต้องได้ เรื่องราวต่างๆ มันมีจุดที่เหมือนกันกับเรื่องราวของใครหลายๆ คน ทำให้อิมแพ็คผู้คนได้มหาศาลในชั่วข้ามคืนที่ MV เพิ่งปล่อยออกมาพอดี
 
และไม่ว่าเรื่องราวที่ผ่านมามันจะ "น่าเสียดาย" สักเท่าไหร่ แต่ชีวิตเราต้องก้าวผ่านไปให้ได้ ชีวิตที่เคยมีกันมันช่างมีความสุข แต่ชีวิตที่แยกจากกันไปแล้วมันก็ต้องมีความสุขให้ได้ด้วย เหมือนที่ตอนจบเธอได้ส่งข้อความบอกกับชายหนุ่มคนที่เธอ"เคยรัก"ว่า
 
โชคดีนะ ขอให้มีความสุขมากๆ :)

Comment

Comment:

Tweet

เดี๋ยวนี้เด็กลาดกระบังนี่เก่ง หน้าตาดีกันทั้งนั้นเลยนะครับ

#1 By (171.7.231.78|171.7.231.78) on 2014-05-15 00:10